ppl. a. [f. prec. + -ED.] = APOCOPATE a.

1

1846.  Tregelles, Gesenius’ Heb. Lex., s.v. [Hebrew] Gālāh, [Hebrew] higlāh, future apocopated, [Hebrew] wăyyĕgĕl.

2

1876.  E. Palmer, in Academy, 30 Sept., 332/3. The apocopated genitive in “bliss’ goal.”

3