Obs. [OE. forlǽdan, f. FOR- pref.1 + lǽdan: see LEAD v.; cf. OS. farlêdean (Du. verleiden), OHG. far-, fir-, forleitan (Ger. verleiten).] trans. To mislead, seduce.
Beowulf, 4084 (Gr.).
| Hie forlæddan to þam lind | |
| pleȝan swæse ȝesiðas. |
c. 1000. Ælfric, Gram., xlvii. (Z.), 277. Seduco, ic bepæce oðþe forlæde.
c. 1275. Lay., 1332.
| For hire workes beoþ so swete | |
| þat fale men [heo] for-ledeþ. |
c. 1315. Shoreham, 164.
| For hyt was pryvé for a wyle, | |
| Aȝe the fendes privé gyle | |
| The man for-ledde. |